نقد فیلم Baby Driver (بی بی درایور)

242

Baby Driver  (بی بی درایور)

سبک: کمدی اکشن جنایی

نویسنده و کارگردان: ادگار رایت

محصول مشترک: انگلستان و ایالات متحده امریکا

سال تولید: ۲۰۱۷

 

شاید اگر بگویم فیلم یک ویدیو موزیکال به تمام معناست، طوری برداشت کنید که انگار دارید یک فیلمی مثل لالالند را تماش می کنید! نه فیلم موزیکال است بله و دلیل آن تنها وجود نقش اول فیلم به نام baby که به علت تصادفی که در کودکی برایش رخ می دهد دچار یک عارضه در شنوایی می شود که تمام مدت یک سوت با او همراه است و به خاطر از بین بردن آن می توان گفت اکثر مواقع یک موزیک در گوش او پلی می شود که ما هم همراه او می شنویم. به نظر می رسد برای انتخاب آهنگ ها وسواس خاصی به خرج داده شده است و حتا آن جا که برای سرقت آهنگی انتخاب می کند و دوباره قسمت اخر آن را پلی می کند شما پا به پای احساسات پسر قدم بر می دارید و هیجان او را با تمام کنترلش حس می کنید. رانندگی بدون موزیک برای خیلی از افراد قابل تصور نیست ولی لازمه اش هم نیست! اما برای این پسر رانندگی یعنی موزیک تند و سرعت و کنترل …

 

 

قسمت زیر از سایت زومگ برداشته شده است:

«سکانس اولین سرقت که به تیتراژ ابتدایی فیلم ختم می‌شود شامل چهار صفحه از فیلمنامه می‌شود و در تمام این چهار صفحه هیچ دیالوگی از کاراکترهای اصلی نمی‌شنویم. در واقع تنها دیالوگ کل این سکانس حدودا ۷ دقیقه‌ای، اعلام مدل و رنگ ماشین بیبی توسط یکی از گشتی‌های پلیس است. در عوض تمام این چهار صفحه توسط متن آهنگ‌هایی که قرار است در جریان این سکانس پخش شود پر شده است و نحوه‌ی بهم دوختن موزیک و اتفاقات جلوی دوربین چیزی است که درون مغز نابغه‌ی رایت به وقوع می‌پیوندد. داستانگویی رایت از طریق تصویر از قبل از اولین نمای فیلم شروع می‌شود. قبل از اینکه اولین تصویر فیلم را ببینیم و در حالی که هنوز با لوگوی شرکت‌های سازنده روبه‌روییم، صدای سوت گوش‌خراشی را می‌شنویم که کم‌کم تبدیل به نوت‌های موسیقی می‌شود. بیننده تا مدت‌ها بعد از این صحنه از دلیل بیبی برای گوش دادن مداوم به موزیک به خاطر اختلال وزوز گوشش اطلاع پیدا نمی‌کند، اما کارگردان این موضوع را از اولین ثانیه‌ی فیلم زمینه‌چینی می‌کند. همچنین از آنجایی که در «بیبی راننده» موسیقی بیشتر از تصویر اهمیت دارد، پس تعجبی ندارد که فیلم با صدا شروع می‌شود تا کارگردان از این طریق اهمیت بیشترِ صدا نسبت به تصویر در فیلم را گوشزد کند. این در حالی است که سه‌ نمای ابتدایی فیلم، تمام چیزهایی که باید درباره‌ی این صحنه بدانیم را بهمان می‌گویند. تصویری از رفت و آمد ماشین‌ها در خیابان. ساختمان بانک در پس‌زمینه که اسم شهر «آتلانتا» بالای سردرش دیده می‌شود و ماشین اسپورت بیبی که وارد قاب دوربین می‌شود و کل فریم را تسخیر می‌کند. همین سه نما کافی است تا بدانیم قرار است شاهد یک سرقت از بانک و تعقیب و گریز ادامه‌اش باشیم.

 

دومین چیزی که می‌بینیم آیپاد بیبی است. حتی جلوتر از کاراکترها یا هرچیز دیگری. کارگردان از طریق این نما بهمان سرنخ می‌دهد که موسیقی و ساندترکِ فیلم بخشی از دنیای فیلم است. اینکه ما داریم همان موزیکی را می‌شنویم که بیبی همزمان دارد به آن گوش می‌کند. کاربرد دوم این نما این است که موسیقی نقش مهمی در فیلم دارد و فقط به چیزی که شخصیت اصلی به آن گوش می‌کند خلاصه نمی‌شود. بعد از فشردن کلید «پلی» توسط بیبی، بالاخره به کلوزآپ او کات می‌زنیم. از اینجا به بعد چهار کات بعدی که وظیفه‌ی معرفی اولیه‌ی شخصیت‌های اصلی و فرعی را دارند با ضرباهنگ موزیک هماهنگ شده‌اند. بعد از اینکه موزیک اوج می‌گیرد و سارقان از ماشین پیاده می‌شوند، همه‌چیز با موزیک جفت و جور شده است. از بستن در ماشین و باز کردن و بستن صندوق عقب گرفته تا قدم‌هایی که به سمت بانک برمی‌دارند و بوق ماشین‌های رهگذر. بالاخره در ثانیه‌ی حدودا ۵۰ است که سارقان قبل از ورود به بانک، ماسکشان را به صورت می‌زنند. خب، می‌بینید که رایت در کمتر از یک دقیقه نه تنها به بینندگان نشان می‌دهد که ادامه‌ی فیلم از چه فرمی پیروی می‌کند، بلکه کار و کاسبی این کاراکترها را هم قبل از اینکه ماسکشان را به صورت بزنند معرفی می‌کند. اتفاق مهم بعدی درست در بدو ورود سارقان به بانک می‌افتد. اگرچه معمولا در فیلم‌های سرقت‌محور دوربین با سارقان وارد محل سرقت می‌شود، اما در اینجا ادگار با نمای لانگ‌شاتِ نقطه‌نظری از بیبی که از دور سارقان را در حال ورود به بانک تماشا می‌کند نشان می‌دهد که داستان درباره‌ی راننده‌ی گروه است، نه سارقان.»

 

به احتمال زیاد بعد از تماشای این فیلم با خود می گویید چه فیلم زنده و پر انرژی و سرگرم کننده ای بود ولی در پس این ویدیو گیمی خود شما با عاشقانه ای همراه شدید که در عین حال درگیر فیلم اکشن با صحنه هایی خلاقانه بودید و از مهارت خاص پسر در رانندگی لذت بردید!

اگر شما هم نظری درباره این فیلم دارید با ما در میان بگذارید…

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.