فیلم I Origins 2014(سرچشمه های من)

278

فیلم I Origins 2014(سرچشمه های من)

ژانر : درام ، تخیلی

کارگردان : Mike Cahill

نویسنده : Mike Cahill

بازیگران : Michael Pitt, Steven Yeun, Astrid Bergès-Frisbey

محصول : آمریکا

زبان : انگلیسی

I ”  “ یا ” eye “ ؟ مسئله این است!

در عکاسی موضوعی هست که وقتی در یک کادری یک عنصر انسانی وجود داشته باشد اولین چیزی که چشم بیننده را در کادر متوجه می کند، همان انسان هست و بعد از آن، نگاه بیننده به سمت چشمهای انسان در عکس می رود! این فیلم روایتی است از توجه یک دانشمند به چشم های انسان ها و عاشق شدن و علاقه مندی به یک دختر از طریق چشمهای خاص او و باقی داستان…

فیلم I Orgins (سرچشمه های من) جدال بین علم و باورهای غیرعلمی را به تصویر می کشد. ما در کنار دانشمندی قرار می گیریم که همه چیز را بر مبنای علم می سنجد و هر چیزی که قابل مشاهده و قابل اندازه گیری باشد را باور می کند و با غیر از آن در جنگ است تا پس از سال ها نشانه هایی از باورهایی که همیشه با آن ها مقابله می کرد میبیند و به دنبال آن ها می رود و در پایان باور او نیز تغییر می کند.

جزییات فیلم به درستی و دقت نظر خاصی کنار هم قرار گرفته است. در صحنه ای در اواسط فیلم یان و سوفی در حال صحبت درباره اعتقادات هستند و سوفی مثالی می آورد که از در نیمه باز اتاق یان صحبت می کند و اتمام فیلم یان به همراه سالومینا وارد یک در می شود که نشان از ورود به دنیای جدید باورها دارد.

این که می گویند نویسنده در داستان باید از مسائل حاشیه ای و بیهوده ای که در داستان استفاده ای ندارد، فرار کند در این داستان لمس می شود. تمام کدهایی که در طی داستان از سوفی می شونیم و حتا علاقه اش به طاووس سفید در پایان داستان دوباره به نحو زیبایی بازنمایی می شود و نویسنده مواردی را به کار برده است که در رساندن بهتر مفهوم به مخاطب کمک می کند.

این که فرد نزدیک به سوفی همان سالومینای کوچک در هند شناسایی می شود هم از تیزبینی نویسنده برآمده است. هند کشوری که به مفهوم تناسخ معنا بخشیده و سالومینا و چشمهای مرموزش آن جاهستند.

قسمت زیر از سایت سینمای خانگی من برداشته شده است:

«لحظاتی که می خواهد سالومینا را آزمایش کند، عکس العمل هایش در قبال جواب های غلط و درست دختر بسیار دیدنی ست؛ وقتی سالومینا، از بین سه شئ، به آنی اشاره می کند که مورد علاقه ی سوفی بوده، یان لبخند به لب می آورد و مشخصاً هیجان زده می شود و وقتی دختر، جواب های اشتباه می دهد، به شدت چهره اش می گیرد؛ زیبایی این صحنه اینجاست که انگار او در پسِ پشتِ ذهنش، دوست دارد، تمنا دارد که این دختر، دریچه ای باشد به سمتِ سوفی. اویی که تا پیش از این حتی وقتی کارن از کلمه ی « روح » استفاده می کرد، از شدت عصبانیت فریاد می کشید.

جوابِ آزمایشِ سالومینا، چندان هم به این قطعیت نمی رسد که او ادامه ی سوفی ست، بلکه شاید تمامِ آن تست هایی را که درست جواب داده بود هم صرفاً اتفاقی بوده باشد، اما یان، انگار می خواهد به خود بقبولاند که درست است. بهرحال انگار علم برای همه چیز هم نمی تواند جوابی داشته باشد. هرچند فیلم با آن صحنه ی کوتاهِ بعد از پایانِ تیتراژش و پُررنگ کردنِ قضیه ی شباهت الگوی عنبیه ی چشم ها و احتمالاً همسانی روح ها، از بارِ راز و رمزِ خود می کاهد و به قطعیتی بی دلیل می رسد، همان قطعیتی که اتفاقاً یان در طول داستان با آن درگیر بود. باید درِ رمز و راز را هم باز گذاشت.»

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.